یک استکان چای با خدا ...

تو نیستی... و دیگر جهانی نیستدر ادامه اطلاعات مربوط به این مطلب و نکات قابل توجه آن را مشاهده می‌کنید.حال من بی تو گفتنی نیست... نوشتنی هم نیست! سکوت کردنی ست...در هیاهوی پیچیده ی بادها منتظر معجزه ام... کجا رفتی پسرم؟ چه کسی سوال های مرا جواب خواهد داد؟آه... چقدر دنیا بيهوده است بعد از تو...

حال من بی تو گفتنی نیست... نوشتنی هم نیست! سکوت کردنی ست...در هیاهوی پیچیده ی بادها منتظر معجزه ام... کجا رفتی پسرم؟ چه کسی سوال های مرا جواب خواهد داد؟آه... چقدر دنیا بی سرانجام است نوشته شده در  ساعت &nbsp نویسنده شـــبیر  بخوانید...

دلگيرم... در خیابان که راه میروم فقط سکوت... فقط یا خدا... فقط آه... حالا... بگذار همه فکر کنند برنده اند... خدا که میداند دلم چقدر مظلوم بود... ...

دلتنگی محرم امانم را بریده... ؛یا حسرت وقوع قرن ها تنهاییت در آن سراشیبی قتلگاه.. ؛یا دلهره ی تکرار یک عاشورای دوباره برای صاحب زمان...بی قرار گریه هایِ های های توام...آه... شاه کربلا... آخرین نگاه مانده بر حرم...، هر بار که دوره میشود در ذهنم ،چادرم را محکم تر میگیرم...مرا برسان به محرم...حتی اگر نفسی نبود...در تنگنای تاریک قبر هم؛روضه هایت را دوست خواهم داشت.... ...

دوستی ميگفت اینجا شبیه یک قبرستان پر از اندوه است... حق داشت... اندوه من از درد افسوس من از استرس و ترس این اشک من از غم رفتار من از خاطره ی صبح تلافی ست...! دوستت دارم را هزار بار بنویس... آن وقت دفترت را بیاور....! شاید این بار نمره ات را با دستان اشک آلودم دادم رفیق.... آه... رفیق... چقدر دلگرم بودم روزی به این واژه.... . . ....